Ο χαρακτήρας - Νίκος Οικονομόπουλος | O xaraktiras - Nikos Oikonomopoulos (Live)
Ο χαρακτήρας - Νίκος Οικονομόπουλος | O xaraktiras - Nikos Oikonomopoulos (Live)
Ο χαρακτήρας σου είναι αυτός που μας χώρισε
που δεν μας πήγε τελικά μέχρι το τέλος
και ένα όνειρο που είχαμε το σκότωσε
σαν να ‘τανε ένας δολοφόνος πληρωμένος
γι’αυτό λοιπόν και κάθε βράδυ έξω από την πόρτα σου
θα είμαι εκεί μήπως και κάτι σου χαλάσω
ήσουν σε εμένα ορκισμένη μα με πρόδωσες
αυτό θα κάνω μέχρι να σε ξεπεράσω
Σε όποιον αρέσει τελικά αυτό που είμαι
κι ας με μαζεύουν μεθυσμένο έξω από το σπίτι σου ξανά
σε όποιον αρέσει τελικά ότι κι αν είμαι
δεν ξέρω τι παθαίνω κι έρχομαι στην πόρτα σου μπροστά
είναι χιλιάδες αναμνήσεις μαζεμένες
κι ένας κόμπος μου μου πνίγει όλη μέρα τον λαιμό
θέλω να βγεις μες’ την βροχή θα περιμένω
θέλω να ακούσω από τα χείλη σου την λέξη σ’αγαπώ
Ο χαρακτήρας μου είναι αυτός που δεν με άφησε
να ζαλιστώ με την δική σου παραζάλη
αντιμετώπισε λοιπόν αυτό που ευχήθηκες
να φύγω εγώ και να έρθει πίσω κάποιος πάλι
κάτσε λοιπόν και μην φωνάζεις μα ψιθύρισε
στο αυτί του άλλου πως μια μέρα θα ξανά ρθεις
εγώ τελείωσα με ‘σένανε αγάπη μου
συνέχεια έτσι λέω μα θέλω να ξανά ‘ρθεις
Σε όποιον αρέσει τελικά αυτό που είμαι
κι ας με μαζεύουν μεθυσμένο έξω από το σπίτι σου ξανά
σε όποιον αρέσει τελικά ότι κι αν είμαι
δεν ξέρω τι παθαίνω κι έρχομαι στην πόρτα σου μπροστά
είναι χιλιάδες αναμνήσεις μαζεμένες
κι ένας κόμπος μου μου πνίγει όλη μέρα τον λαιμό
θέλω να βγεις μες’ την βροχή θα περιμένω
θέλω να ακούσω από τα χείλη σου την λέξη σ’αγαπώ
Ο χαρακτήρας σου είναι αυτός που μας χώρισε
που δεν μας πήγε τελικά μέχρι το τέλος
και ένα όνειρο που είχαμε το σκότωσε
σαν να ‘τανε ένας δολοφόνος πληρωμένος
γι’αυτό λοιπόν και κάθε βράδυ έξω από την πόρτα σου
θα είμαι εκεί μήπως και κάτι σου χαλάσω
ήσουν σε εμένα ορκισμένη μα με πρόδωσες
αυτό θα κάνω μέχρι να σε ξεπεράσω
Σε όποιον αρέσει τελικά αυτό που είμαι
κι ας με μαζεύουν μεθυσμένο έξω από το σπίτι σου ξανά
σε όποιον αρέσει τελικά ότι κι αν είμαι
δεν ξέρω τι παθαίνω κι έρχομαι στην πόρτα σου μπροστά
είναι χιλιάδες αναμνήσεις μαζεμένες
κι ένας κόμπος μου μου πνίγει όλη μέρα τον λαιμό
θέλω να βγεις μες’ την βροχή θα περιμένω
θέλω να ακούσω από τα χείλη σου την λέξη σ’αγαπώ
Ο χαρακτήρας μου είναι αυτός που δεν με άφησε
να ζαλιστώ με την δική σου παραζάλη
αντιμετώπισε λοιπόν αυτό που ευχήθηκες
να φύγω εγώ και να έρθει πίσω κάποιος πάλι
κάτσε λοιπόν και μην φωνάζεις μα ψιθύρισε
στο αυτί του άλλου πως μια μέρα θα ξανά ρθεις
εγώ τελείωσα με ‘σένανε αγάπη μου
συνέχεια έτσι λέω μα θέλω να ξανά ‘ρθεις
Σε όποιον αρέσει τελικά αυτό που είμαι
κι ας με μαζεύουν μεθυσμένο έξω από το σπίτι σου ξανά
σε όποιον αρέσει τελικά ότι κι αν είμαι
δεν ξέρω τι παθαίνω κι έρχομαι στην πόρτα σου μπροστά
είναι χιλιάδες αναμνήσεις μαζεμένες
κι ένας κόμπος μου μου πνίγει όλη μέρα τον λαιμό
θέλω να βγεις μες’ την βροχή θα περιμένω
θέλω να ακούσω από τα χείλη σου την λέξη σ’αγαπώ